Πριν ένα παιδί χρησιμοποιήσει λόγια, χρησιμοποιεί το σώμα του.
Η συμπεριφορά του δεν είναι αγένεια, πείσμα ή “κακός χαρακτήρας” — είναι μήνυμα.
Μια ανάγκη που δεν έχει ακόμη τρόπο να ειπωθεί.
Όταν ο γονιός αλλάζει από το «Γιατί το κάνει;» στο «Τι θέλει να μου πει;», ανοίγει ένας δρόμος σύνδεσης.
Ένας χώρος όπου το παιδί νιώθει ασφαλές, κατανοητό, λιγότερο μόνο μέσα στο συναίσθημά του.
Η ψυχοθεραπεία βοηθά το παιδί να μεταφράζει αυτό το “μήνυμα του σώματος” σε λόγια:
να αναγνωρίζει τις ανάγκες του, να βρίσκει τρόπους να εκφράζεται και να εμπιστεύεται τη σχέση.
Οι γονείς δεν χρειάζεται να έχουν όλες τις απαντήσεις. Αρκεί να είναι εκεί: με σταθερότητα, ηρεμία, αγκαλιά και έναν τρόπο να δείχνουν “σε βλέπω, σε ακούω, είμαι εδώ”. Αυτή η αίσθηση είναι που βοηθά το παιδί να ρυθμιστεί και τελικά να αυτορρυθμίζεται.
Κάθε συμπεριφορά είναι μια γλώσσα. Και κάθε γονιός μπορεί να τη μάθει — με αγάπη, χρόνο και κατανόηση. 💛✨
ΡΑΦΑΕΛΑ ΜΟΔΗΛΟΥ
ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ
